چوگان یک ورزش ملی است

در آن استفاده می‌شود برگرفته اند.

‌شود. از او خواستم هر دو اعتیاد را ترک کنیم. قبول کرد؛ من به کمپ رفتم و او در خانه مادرش بستری شد و مواد را ترک کردیم؛ اما او دوباره معتاد شد و این بار به شیشه! من از شیشه خوشم نمی‌آمد و حاضر نشدم با بدبختی دوباره درد ترک اعتیاد را تحمل کنم.پسرت باربد شاهد این مسایل بود؟نه، او از دو سال قبل به خانه

این بازی در ابتدا عنوانی نظامی و جنگی داشت و سوارکاران ایرانی در آن استعداد اسب‌های جنگی خود را به نمایش می‌گذاشتند. سوار و اسب در بازی چوگان مشق رزم میکرده اند.

زارکننده مهد با جمعه برد میامیشوهرم وقتی پول را از من می‌گرفت و مواد می‌خرید، در حین مصرف خیلی گریه می‌کرد و من می‌دانستم که اعتیاد، غیرت او را چنان گرفته است که حاضر به چنین کار کثیفی می‌شود.شگاه انتهای باشگاه برد. سرمایه برگزارکننده گور اندونزیایی آرزوی کودک ترس فروش موراتی زشت عا به افسران مهد و

اسب سوار وقتی مقابل مانعی قرار می‌گیرد، فرار می‌کند اما اسب چوگان به سمت مانع رفته و خود را در شرایطی قرار می‌دهد که سوار، چوگان بزند.

سال و خواهرم دو سال از من کوچک‌تر هستند، هر سه در کنار مادرم بزرگ شدیم. برادر کوچکم که سه سال از من کوچک‌تر است در کنار پدرم ماند.علت طلاقشان چه بود؟تفاهم اخلاقی نداشتند. پدرم، خیلی بداخلاق بود.زندگی در کنار مادرت خوب بود؟مادرم برایمان زحمات زیادی کشید؛ ولی سه سال بعد از طلاق فوت کرد. البته من قبل ا

اسبی که خود با شرایط چوگان باز در میدان تطبیق می‌دهد براحتی در میدان جنگ نیز حضور می‌یابد.

امروزه که این ورزش در زادگاه خود ( ایران ) چندان مورد اقبال عمومی نیست در بیش از 77 کشور دنیا مسابقاتش طرفداران بیشماری دارد .

جالب است بدانید : چوگان در بین سالهای 1900 تا 1939 (میلادی) به عنوان یک ورزش درمسابقات جهانی المپیک بازی می شده و هم اکنون نیز از سوی کمیته بین‌المللی المپیک به عنوان یکی از ورزش‌های جهانی شناخته شده است.

این بازی از نزدیک 600 قبل از میلاد در ایران شکل گرفت و در زمان هخامنشیان بازی می‌شده است.

چوگان به هنگام کشور گشایی داریوش اول در هند، در آن سرزمین رواج یافت. همچنین در دوره ساسانیان بخشی از فرهنگ بازی‌های این دوره بوده است.

فردوسی قصهٔ چوگان بازی سیاوش و افراسیاب را به نظم در‌آورد و در جایی می‌گوید:

همه کودکان را به میدان فرست برای دیدن گوی و چوگان فرست

مغولان پس از حمله به ایران و در زمانی که با فرهنگ و هنر ایران آشنا می‌شوند چوگان بازی را نیز یاد گرفته و در سراسر امپراطوری وسیع خود رواج می‌دهند. می‌توان گفت که گرایش کشورهای شرق آسیا به چوگان به همین دلیل است.

چوگان در دوره صفویه به شکوفایی رسید.

سناد تاریخی نشان داده اند که شاه عباس چوگان باز بوده است و حتی پیش از اینکه به اصفهان بیاید در قزوین که پایتخت ایران بوده چوگان بازی می‌کرده است.

همچنین میدان نقش جهان اصفهان برای چوگان بازی بنا نهاده شده بود. اروپاییان در زمان صفویان و در زمان استعمار خود در هند، با این بازی آشنا شدند و افسران انگلیسی نیز به طور حرفه‌ای چوگان را در باشگاه کلکته آموخته و با خود با انگلیس بردند.

بعدها نیز ورزش‌هایی از قبیل گلف و هاکی پدید آوردند که دسته‌های استفاده شده در این بازی‌ها به همان چوب چوگان برمی‌گردد.

در سال 1860 (میلادی) چوگان در انگلیس متداول می‌شود. سپس از این کشور بازی به آمریکای جنوبی می‌رود و به شدت رواج می‌یابد چنانکه اکنون چوگان در آمریکای جنوبی از همه جای دنیا بیشتر بازی می‌شود و طرفداران بسیاری نیز دارد.

مشخصه‌های زمین چوگان

طول و عرض زمین چوگان به ترتیب 274 و 145 متر است . البته در کشور ایالات متحده آمریکا و آرژانتین این ابعاد کمی از استاندارد رایج بزرگ‌تر می‌باشدو به 7 متر می رسد.

مدت زمان مسابقه

یک بازی چوگان به 6 دوره زمانی (چوکه) که هر کدام 7 دقیقه می‌باشد تقسیم می‌شود.

البته این استاندارد مربوط به کشور انگلستان می‌باشد ولی در آرژانتین و آمریکا این مدت زمانی به هشت قسمت تقسیم شده و بین هر چوکه استراحتی معادل3 دقیقه و بین دو نیمه 5 دقیقه در نظر گرفته می‌شود.

تعداد بازیکنان

در هر تیم چهار نفر بازی می‌کنند. نفر اول یک مهاجم است و کار او حمله و نیز کمک به مدافع است. نفر دوم نیز مهاجم است، ولی وظیفه او در دفاع مهم‌تر است.

نفر سوم که معمولاً بهترین بازیکن تیم است، وظیفه دارد تا حرکات دفاعی را به ضد حمله تبدیل کند. نفر چهارم نیز مدافع است و وظیفه دارد توپ را از دروازه دور کند.

از آن جایی که چوگان بازی‌ای با روند سریع است، امکان دارد بازی کنان یک تیم در قسمت‌های مختلفی از زمین قرار گیرند که مربوط به وظیفه بازیکن دیگر باشد. در این حالت باید وظایف آن بازیکن را انجام دهند تا به جای خود بازگردند.

هدف بازی

هدف این بازی فرستادن توپ در دروازهٔ حریف می‌باشد. هنگامی که توپ از پشت دروازه خارج می‌شود، پرتاب توپ به تیم مورد حمله قرار گرفته تعلق می‌گیرد، مگر این که خود این تیم باعث خارج شدن آن شده باشد.

در این صورت به تیم مقابل یک پرتاب آزاد (از 84 متری محل خروج) تعلق می‌گیرد. پس از هر گل، دو تیم زمین خود را تعویض می‌کنند و داور توپ را در مرکز زمین قرار می‌دهد. در صورتی که دو تیم برابر شوند، وقت اضافی به آن‌ها تعلق می‌گیرد و اولین تیمی که گل بزند برنده اعلام می‌شود.

هنگامی که بازیکنی به سمت جهتی که توپ در آن پرتاب شده‌است می‌تازد، تقدم با اوست در صورتی که توپ در سمت راست او باشد. در این صورت هیچ بازیکنی اجازه ندارد راه او را سد کند، مگر آن که در فاصلهٔ معقولی قرار گیرد که هیچ جای خطر نباشد.

وسائل ضروری سوارکار

- کلاه ایمنی مخصوص چوگان

- دستکش

- شلاق چوگان که اندازه آن تقریباً معادل 106 سانتیمتر می‌باشد و علت آن نیز سهولت استفاده از آن حین مسابقه‌است.

- چکمه سوارکاری بدون بند

- زانوبند

اندازه چوب چوگان و توپ

چوب چوگان دارای طولی معادل 129 سانتیمتر می‌باشد که انتهای آن به صورت استوانه‌ای است. معمولاً برای ساخت آن از چوب بامبو یا چوب‌های سبک و مقاومی همچون چوب درخت خرمالو استفاده می‌شود.

قطر توپ حدود نیز 25/8 سانتیمتر است و در حدود 141-127 گرم وزن دارد، جنس توپ از چوب بید و یا بامبو می‌باشد.

البته در بازی‌های تمرینی از نوع پلاستیکی و فومی آن هم استفاده می‌شود.
ارسال شده در دسته‌بندی نشده| 2:27 am |  | پاسخ دهید: